[pag. 17v (ed. ms)]
AT hæve þæirra er i fyrnskunni varo
likaðe oss at forvitnaoc rannzaka þui at
þæir varo listugir i velom sinom glœgsynir
i skynsemdom. hygnir i raðagærðom vaskir
i vapnom hœverskir i hirðsiðum millder i giofum oc at allz

skonar drængscap. hinir frægiazsto. Oc fyrir þui at i
fyrnskunni gerðuzc marger undarleger lutir oc ohœyr

ðir at burðir a varom dogum. þa syndizc oss at frœða ve

rande oc viðrkomande þæim sogum er margfroðer
menn gærðo um at hæve þæirra sem i fyrnskunni va

ro oc a bokom leto rita. til ævenlægrar aminningar
til skæmtanar. oc margfrœðes viðr komande þioða
at huerr bœte oc birte sitt lif. af kunnasto liðenna luta.
Oc at æigi lœynizsk þat at hinum siðarstom dogum er
gærðozk i andværðom. Sua oc at huerr ihugi með
allre kunnasto oc koste með ollu afle freme oc fullge

re með ollum fongum at bua oc bœta sialvan sec til
rikis guðs með somasamlegum siðum oc goðom at

hævom oc hælgom lifsænda. þui at daðer oc dræng

skaper oc allzkonar goðlæikr er skryddi oc pryddi lif
þæirra er guði likaðo. oc þæirra er i þæssa hæims at

gærðom frægðost oc vinsælldozt i fyrnskonne huerfr
þess giorsamlegre sem hæims þæssa dagar mæirr fram liða
EN bok þessor er hinn
virðulege hacon konongr let norrœna or volskoma

31

le ma hæita lioða bok þui at af þæim sogum er
þæssir bok birtir gærðo skolld i syðra brætlande
er liggr i frannz lioð songa. þa er gærazc i horpum
gigiom. Simphanom. Organom. Timpanom. Sallte

rium. oc Corom. oc allzkonar oðrum strænglæikum
er menn gera ser oc oðrum til skemtanar þæssa lifs
oc lykr her forr rœðo þæssarre. oc þesso nest er upp

haf sanganna. [pag. 0002 (ed. unger)] Ollum þæim er guð hævir let vizsku oc kunnasto oc
snilld at birta þa samer æigi at fela ne lœyna
lan guðs i ser. hælldr fellr þæim at syna oðrom með goð

vilia þat sem guði likaðe þæim at lia. Þa bera þæir sem
hinn villdaste viðr lauf oc blóm. oc sem goðlæikr þæirra fræ

gizst i annars umbotum þa fullgærezt allden þæirra oc nœ

rer aðra. Þa var siðr hygginna oc hœverskra manna i fyrn

skonne at þæir mællto frœðe sin sua sem segi með myr

kom orðom. oc diupom skilnengom. saker þæirra sem ukomner va

ro. at þæir skylldo lysa með liosom um rœðom þat sem hinir
fyrro hofðo mællt. oc rannzaka af sínu viti þat sem til sky

ringar horfðe oc rettrar skilnengar. af þæim kænnengom
er philosophi forner spekingar hofðu gort./ Siðan sem
alldren læið framm oc æve mannanna þa vox list oc at hygli
oc smasmygli mannkynsens. með margskonar hætte.
sva at i ollom londum gærðuzc hinir margfroðasto menn mæ

lande sinna landa tungum. En þæir sem lif sitt vilia lyta

laust varðvæita. þa samer Jamnan nokot þat `at´ i huga
oc iðna. er þa gære sialfa vinsæla. oc af kunnasto sinne me

ge aðra frœða. Oc fyrir þui ihugaða ec at gæra nokora go

ða sogu. oc or volsku i bokmal snua at þat mætte flæsta
hugga. er flæstir mego skilia. En lioð þau er ec hævi hœyrt
er gor varo i syðra brætlande af þæim kynlegom atburðom
er i þui lande gærðuzc þa likaðe mer at snua oc oðrum segia
þui at ec hafða mioc morg hœyrt þau er ec vil at visu
fram telia. oc engom glœyma af. þui er ec ma minni minu
a koma. æinum kurtæisum konongi er guð leðe yvir oss vizku
oc valld. gævo oc gnott margfallegs hins frægiazta goð

læiks. þui i huga ec oftsamlega at samna lioðen oll oc
i æina bok at fœra þer herra minn hinn hœverske konongr ef
þer lika þa er mer fagnaðr at starf mitt þækkez oc hug

nar sua hygnum hofðingia oc hans hirðar kurtæisom
klærkom. oc hœværskom hirðmonnom.
SOgur þær er ec væit sannar oc brættar hava lioðson

ga af gort. vil ec segia yðr sem ec ma með fæstom
orðum. En sua sem ritningar hava synt mer vil ec
sægia yðr at burði þa sem gerðuzt a hinu syðra bretlande
i fyrnskunni. Um þa daga reð þui riki Odels konongr
stundom i friði oftsamlega í úro oc i ufriði. Þessom kononge